Spurningum er varpað fram í tveimur aðsendum greinum sem rekist var á í Morgunblaðinu, þar sem fram kemur að þeir sem spyrja hafa áhyggjur af framtíðinni.

Eigandi þess gróna fyrirtækis Ormson hf. ritaði grein í Morgunblaðið fyrir nokkru og velti fyrir sér stöðunni í íslensku þjóðfélagi eins og hún er í dag og benti á þá staðreynd að þegar ekki er sótt fram og ekki tekin áhætta, þá verður stöðnun í samfélaginu.

Að þessu er þarft að leiða að hugann, á tímum þar sem flestir vilja búa að sínu og rétt að forðast skref sem ekki verða stigin til baka.

Það er augljóslega ekki gott ef þjóðfélagið staðnar og stöðnunin verður viðvarandi.

Það er sem það sé innbyggt í okkur flest, að vilja sækja fram en ekki standa í stað og þaðan af síður hörfa til baka, þó til séu þeir sem vilja búa í fortíðinni.

Að lifa í fortíðinni er ekki gott, þó gott sé að læra af henni.

,,Vítin eru til að varast þau“ segir í gömlu orðtaki og þó það séu orð að sönnu þá getum við eigi að síður sótt fram.

Dagur B. Eggertsson er á öðrum stað í aðsendri grein í sama blaði, þar sem hann spyr spurningarinnar sem sjá má hér fyrir neðan.

Það er í mörg horn að líta og við þurfum að huga að fleiru en einu og Dagur veltir því upp hvernig atvinnulífið hefur þróast síðustu árin og sá sem þetta ritar skilur grein Dags á þann veg, að honum lítist frekar vel á hugmyndir um að Ísland gangi í ESB- ið.

Sá sem þetta ritar hefur ekki komist að þeirri niðurstöðu og telur að þau mál þurfi að skoða mjög vel áður en sótt sé um inngöngu í það ríkjasamband.

Það er stríðsástand í Eystri hluta Evrópu og það teygir sig töluvert í vestur, því þjóðir Evrópusambandsins hafa stutt Úkraínu í átökunum, sem eru milli þeirra og Rússlands.

Við getum velt því fyrir okkur hvernig þetta allt byrjaði og rakið þróunina síðan áfram til nútímans og niðurstaðan verður að málið er ekki einfalt og klisjan um að Rússar hafi ráðist á Úkraínu og að það hafi verið upphafið stenst ekki sögulega skoðun, nema að hluta.

Eitt er að eitthvað sé eins og við höldum fram að það sé, en annað hvort það er nákvæmlega rétt.

,,Allt er afstætt“ er stundum sagt og sínum augum lítur hver á silfrið og þannig er það og ,,sá veldur miklu sem upphafinu veldur“ en hver var það?

Að Ísland eigi að ganga í ESB- ið eins og staðan er núna, er að mati þess sem þetta ritar mikið vafamál, svo vægt sé til orða tekið.