Í Morgunblaðinu birtist þann 4. júlí aðsend grein eftir Ásgeir G. Daníelsson þar sem svarað er ýmsum spurningum um auðlindarentu, kvótaverð og fleira sem viðkemur sjávarútvegsmálum. Höf­und­ur greinarinnar er fv. sér­fræðing­ur í sjáv­ar­út­vegs­mál­um hjá Þjóðhags­stofn­un eftir því sem fram kemur í lok greinarinnar og hann spyr margra áhugaverðra spurninga.

Ritari, sem afar lítið veit um hagfræði, veitir athygli fyrstu setningunni í textanum, þar sem vitnað er í leiðara Morgunblaðsins en þar er sagt, að hafi ,,auðlindarenta verið til, þá sé hún löngu horfin“ og í framhaldi af þessu spyr greinarhöfundur hvort búið sé að selja auðlindarentuna?

Við sem ekki erum hagfræðimenntuð kunnum vitanlega ekki skýringu á þessu en höfum a.m.k. sum talið að eftir einhverju væri að slægjast við fiskveiðar og nýtingu auðlinda, s.s. fallvatna og jarðhita og annarra auðlinda sem náttúran hefur fært okkur.

Er þá málþófið alræmda sem svokallaðir stjórnmálaflokkar í stjórnarandstöðu hafa staðið fyrir byggt á algjörum misskilningi?

Við megum ekki ætla mönnum sem þjóðin hefur kosið til setu á Alþingi, að þeir séu einhverskonar óvitar, sem haldnir séu ógreindum sjúkdómi, sem valdi því að ekki sé hægt að hætta að blaðra!

Undirritaður hefur ekkert vit á hagfræði og enn minna á læknisfræði og á því ekki svör við því hvers vegna menn geta ekki hætt að tala þegar andinn kemur yfir þá.