Þeir komu saman í Abú Dabi til að ræða frið í stríðinu sem verið hefur á milli Rússa og Úkraína og við vonum að viðræðurnar hafi gangi vel og nú berast fréttir um að þeir þurfi að horfast í augu með framhaldið. 

Mynd fengin af Rúv.

Margir hafa látið lífið undanfarin ár vegna deilnanna sem verið hafa milli landanna og nú er svo að sjá, sem Rússar fari ekki fram á annað en að það sem áður var, verði aftur að því sama, þ.e.a.s.  svæðin sem  áður voru ,,sjálfstjórnarsvæði” verði það áfram. 

Og að ef Úkraínar ganga að því, að þá verði íbúarnir verði látnir í friði fyrir Úkraínum og að þeir haldi sig á sínu landi. 

Að þetta geti orðið að veruleika er fremur ólíklegt, nema að skipt verði um stjórnendur í Úkraínu. 

Það getur sem sagt staðið hnífur í vorri kú, eins og þar stendur, því ,,stjórnendur” í Úkraínu þeirri sem var, eru trúlega ekki tilbúnir að samþykkja slíka skilmála. 

Hvað þeir setja sem skilyrði fyrir friði er óljóst sem stendur og hefur verið frá upphafi, eða allt frá því þeir hófu að níðast á íbúunum í austurhlutanum. 

Átökin hafa staðið yfir í tæpa tvo áratugi og sér ekki fyrir endann á þeim enn. 

Hver byrjaði og hvenær er reyndar ekki ljóst en að minnsta kosti voru þau hafin á fyrsta áratug aldarinnar og skutu varnarliðar á svæðinu þá niður hollenska farþegaþotu í misgripum,  svo sem flestir muna. 

Þeir kunnu ekki að fara með loftvarnarbúnað sem þeir fengu fá Rússlandi. 

Vitanlega má segja að þeir sem selja búnað eigi að láta honum fylgja leiðsögn um hvernig hann eigi að nota, þ.e. gegn hverjum skuli beina og hvernig greina megi mun milli farþegaflugvéla og hernaðartóla. 

Víst kann að vera erfitt að gera það en það verður að vera hægt að greina þar á milli og svo virðist sem Tyrkjum, sem keyptu samskonar búnað frá Rússlandi, hafi tekist a.m.k. hingað til að gera það. 

Að þessu sögðu, þá er rétt að taka það fram að stríð eru villimennska og hafa verið frá öndverðu og þó ekki sé nema vegna þess, þá þarf að ljúka þessum ófriði og það strax. 

Að menn séu farnir að hittast í Abú Dabí eða annarstaðar til að ræða frið milli landa og hvernig ná megi því fram að hann geti orðið, er fagnaðarefni. 

Og það þarf að búa vel um alla hnúta.