Hér að ofan sjáum við nokkrar fyrirsagnir sem verið hafa í miðlum að undanförnu.

Eins og sjá má eru ýmsar blikur á lofti, bæði varðandi orkubúskapinn en líka vatnsbúskapinn.

Það síðarnefnda er ekki að hrella okkur hér á ísa köldu, svo talandi sé um og það er frekar vatn til orkuöflunar sem við þurfum á að halda, en fáum ekki notið af ýmsum ástæðum.

Blikur eru á loft eins og áður sagði og við sjáum dæmi um það af fyrirsögninni sem er efst til vinstri á myndinni, því Þórisvatn fylltist ekki í haust.

Hvort skerða þarf afhendingu raforku vegna þessa er ekki víst, en þegar vatnsbúskapurinn er ekki góður þá er eðlilega hættara við að draga þurfi úr orkuframleiðslu á komandi vetri, en vitanlega fer það eftir veðráttunni í vetur hvernig þetta fer.

Álagið á raforkukerfinu eykst stöðugt. Íbúum landsins hefur fjölgað með fordæmalausum hætti á nokkrum árum, en einnig koma ferðamenn í auknum mæli til landsins og eðlilega eykur það líka álagið.

Mikil ,,stemning“ er fyrir aukinni raforkunotkun á nýjum sviðum og munar þar einna mest um rafbílana, en það kemur líka fleira til.

Eftir því sem íbúunum fjölgar, eykst álagið á kerfið. Það eru fleiri að elda sér mat, nota hárþurrkur, ljós og hvaðeina sem nútíma lífshættir krefjast og sem ekki verður talið upp með tæmandi hætti í stuttum pistli.

Fleiri íbúðir, þjónustumiðstöðvar af ýmsu tagi, rafbílarnir fyrrnefndu, strætisvagnar, rútur o.s.frv. allt þetta á aukna raforku.

En það eru ljón í veginum, heil herdeild ljóna, því fjölmennur hópur fólks í samfélaginu virðist ekki gera sér grein fyrir þörfinni fyrir aukna orku og eitthvert þeirra hafði orð á því, að slökkva mætti á álverum til að fá meira rafmagn fyrir almenna notendur.

Það hefði væntanlega í för með sér atvinnuleysi fyrir þau sem í álverunum vinna; atvinnuleysi hér á landi og glötun á þekkingu, en aukna vinnu fyrir fólk í öðrum löndum, því væntanlega færi framleiðslan eitthvað annað, þar sem ekki er að sjá, sem þörfin fyrir ál afurðina sé að minnka, nema síður sé.

Staðan er sem sé sú, að við viljum nota rafmagn í auknum mæli í þeirri trú að um hreina orku sé að ræða, en helst ekki framleiða það.

Hér hefur ekki verið drepið á ævintýralegar hugmyndir Framsóknarflokksins um rafdrifnar flugvélar og forystumöguleika íslensku þjóðarinnar á því sviði.

Það er gott til þess að vita, að menn eigi sér góða drauma og kannski best að spilla þeim draumförum ekki að óþörfu!

Þó draumar geti verið góðir, má samt ekki gleyma því að raunheimarnir, eru þeir heimar sem við lifum í og að við eigum ekki kost á öðru.